سوزناک ترين ناله برخاسته از ژرفاي جان، که شيعه کربلايي با آن ندا، سيدالشهدا(ع) را صدا مي زند، ندايي که قلبهاي عاشق حسين(ع) را به هم متصل مي کند و حسينيان را زير خيمه «ذکر» گرد مي آورد. شعاري که بر پرچم عزاداران محرم، بر پيشاني رزمندگان اسلام، بر لبهاي نوحه سرايان عاشورا مي درخشد و مي شکفد. نداي شوق آميزي که صحابي بزرگوار، جابر بن عبدا... انصاري، وقتي همراه عطيه بر سر تربت حسين(ع) آمد و بيهوش شد، چون عطيه آب به صورتش پاشيد و به هوش آمد، سه بار گفت: «يا حسين! يا حسين! يا حسين! » آنگاه گفت: «احبيب لايجيب حبيبه؟» و سپس به زيارت ابا عبدا...(ع) پرداخت. يا حسين نغمه مظلوميت سيدالشهدا(ع) است. بر ماست که هرگز از ياد اين ذکر غافل نشويم.