الگوي قرآني

روزي غلام امام حسين(ع) مرتكب لغزشي شد كه سزاوار تنبيه بود. امام خواست او را ادب كند. غلام به حضرت گفت: يا مولاي! «والكاظمين الغيظ» امام فرمود: به او كاري نداشته باشيد. غلام گفت: «والعافين عن الناس»
حضرت فرمود: از تقصيرت گذشتم. غلام گفت: يا مولاي! «والله يحب المحسنين» حضرت فرمود: تو را در راه خدا آزاد كردم و دو برابر آنچه به تو بخشيده بودم، ازآن توست.(1)
آيه 134 سوره آل عمران، كه غلام پرورش يافته در خانه وحي، آن را تلاوت كرد سه دستور به پرهيزكاران، در برابر خطاكاران مي دهد:
1- خويشتن داري در برابر خشم: «والكاظمين الغيط»
2- گذشت «والعافين عن الناس»
3- محبوبيت درپيشگاه الهي: «والله يحب المحسنين»
امام حسين(ع) با اين رفتار خود، مصداق كامل عمل كننده به اين آيه را به جامعه بشري معرفي فرمود.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- بحارالانوار، ج44، ص195

فرق مؤمن و منافق

قال الحسين(ع): اياك وما تعتذر منه، فان المؤمن لايسيء ولايعتذر، والمنافق كل يوم يسيء و يعتذر.
امام حسين(ع) فرمود: كاري مكن كه از آن پوزش بخواهي، زيرا مؤمن نه بدمي كند و نه عذر مي طلبد، و منافق، هر روز بد مي كند و عذر مي خواهد.(1)
ــــــــــــــــــــــــــــــ
1- فرهنگ جامع سخنان امام حسين(ع)، ص 838

ترنم

 کاري مکن که از آن پوزش بخواهي، زيرا مؤمن نه بد مي ‎کند و نه عذر مي ‎طلبد. منافق هر روز بد مي ‎کند و عذر مي‎ خواهد‎.‎

از سخنان گهربار امام حسين عليه السلام

مراقبه سالك در روز عاشورا

(اي عزيز سالك!) روز عاشورا، را نمي توان با غير آن مقايسه نمود و بر دوستان و مواليان آن بزرگوار است كه در اين ايام حالش به گونه اي باشد كه با ايامي كه مصيبتي به خود آنها مي رسد، شبيه باشد، و در اين راه به خانواده آن بزرگوار اقتدا كند و خود را شبيه آنها گرداند. آيا شنيده اي كه بني هاشم تا پنج سال از شهادت آن امام چه كردند؟! (از امام صادق(ع) روايت شده كه «هيچ زن هاشميه اي، سرمه به چشم نكشيد و خضاب نكرد و به مدت پنج سال از هيچ سراي هاشمي دودي برنخاست، تا عبيدالله زياد كشته شد » (ترجمه نفس المهموم، ص 276) آيا مصيبت «رباب» همسر آن حضرت را در عزاي آن بزرگوار نشنيده اي؟! (حضرت رباب تا يك سال زير سقف نرفت و از شدت غم و اندوه در مصيبت حضرت اباعبدالله(ع) بيمار شد و بيش از يك سال بعد از واقعه عاشورا زنده نماند. و بعضي گويند، به مدت يك سال در كربلا بر سر قبر شوهر خود حضرت حسين(ع) بماند، پس از آن به مدينه رفت و از شدت اندوه، درگذشت، (ترجمه نفس المهموم، ص 274)
آيا گريه و ندبه امام سجاد(ع) را تا چهل سال پس از شهادت پدر نشنيده اي؟! (از امام صادق(ع) روايت شده است كه امام زين العابدين چهار سال بر پدر بزرگوارش گريست و روزها روزه بود و شب ها به بندگي خدا قيام مي كرد و چون هنگام افطار مي شد، غلام وي خوردني و آشاميدني مي آورد و نزد او قرار مي داد، و مي گفت: اي سيد من، تناول فرما، امام مي فرمود: پسر پيغمبر را گرسنه كشتند، پسر پيغمبر را تشنه كشتند، و چند بار تكرار مي كرد و مي گريست تا غذاي خود را به اشك خويش تر مي ساخت و آب را با سرشك خويش مي آميخت و چنين بود تا به رحمت حق پيوست.( ترجمه نفس المهموم، ص 275) و اگر آن اندازه در توان نداري،... لااقل تاسوعا و عاشورا را روز مصيبت خود بدان و از لذات كناره بگير و با امام زمانت در اين دو روز مشاركت نما، زيرا آن بزرگوار مصيبت جدش حسين(ع) را در هيچ روزي از روزها فراموش نمي كند. بلكه بنا به نقل بعضي از روايات، هر صبح و شام بر جدش حسين مي گريد.(1)
ــــــــــــــــــــ
1- سير و سلوك الي الله، ميرزا جواد ملكي تبريزي، ص 195

گفت وگوي راهب با سر امام حسين(ع)

هنگامي كه سر مبارك امام حسين(ع) را وارد قنسرين (يكي از منازل شام) كردند، راهبي از داخل صومعه خود متوجه سر مقدس حضرت شد و ديد نوري از دهان مبارك سر سيدالشهداء(ع) خارج مي شود و به طرف آسمان بالا مي رود. راهب در ازاي مبلغ ده هزار درهم سر مبارك را از مأموران گرفت و داخل صومعه شد. در اين هنگام صدايي كه صاحب آن ديده نمي شد به گوشش رسيد كه گفت: خوشا به حال تو اي راهب، خوشا به حال كسي كه به حرمت صاحب اين سرآگاه باشد و مقام و منزلت آن را بشناسد. راهب با شنيدن اين كلمات، سر خود را بلند كرد و گفت: پروردگارا، تو را به حق عيسي بن مريم(ع) سوگند مي دهم كه به امر و اذن تو اين سر با من سخن بگويد. پس سر مبارك امام حسين(ع) زبان به سخن گشود و فرمود: اي راهب! از من چه مي خواهي؟ راهب گفت: تو كيستي؟ فرمود: من فرزند محمد مصطفي(ص) و علي مرتضي(ع) و فاطمه زهرا(س) هستم. من كشته شده به صحراي كربلا، و مظلوم به جور و جفا در دشت نينوا، و عطشان و تشنه لب به نهر علقمه از آب فرات هستم. پس سر مبارك ساكت و خاموش شد. راهب صورت به صورت امام حسين(ع) نهاد و گفت: صورت خود را از روي مبارك تو برنمي دارم تا بگويي كه در روز قيامت شفيع تو هستم. سرمقدس سيدالشهداء به سخن آمد و گفت: به دين و آيين جدم حضرت محمد مصطفي(ص) بازگرد و مسلمان شو. راهب بي درنگ شهادتين را بر زبان جاري كرد و گفت: اشهدان لااله الا الله و اشهدان محمدا رسول الله، امام حسين(ع) نيز قبول فرمود كه در روز قيامت شفيع او باشد. وقتي كه صبح شد مأموران يزيد سر مبارك را با ده هزار درهم از راهب گرفتند و از آنجا حركت كردند. در ميان راه وقتي به وادي رسيدند ديدند تمام درهم ها به سنگ و سفال تبديل شده اند.(1)
ــــــــــــــــــــــــ
1- بحارالانوار، ج 45، ص 303

تعطيلي كار و كسب در روز عاشورا

قال الامام الرضا(ع): من ترك السعي في حوائجه يوم عاشوراء قضي الله له حوائج الدنيا والاخره .
امام رضا(ع) فرمود: هر كس در روز عاشورا كار و كسب خود را فروگذارد، خداوند حاجت هاي دنيا و آخرت او را برآورده سازد.(1)
ــــــــــــــــــ
1- علل الشرايع، ص 227

عزاداري در کلام معصومين(ع) و بزرگان

عزاداري براي حادثه کربلا در بسياري از روايات صحيحه‌‌اي که از معصومين به دست ما رسيده است موکدا تاکيد شده است و علما نيز به کرات بر عظمت عزاداري بر سيد و سالار شهيدان و 72 تن از ياران بصير ايشان تاکيد ورزيده اند. در اينجا مي پردازيم به نقل بعضي از روايات در باب عزاداري براي امام حسين عليه السلام : حضرت امام علي ابن موسي الرضا عليه السلام مي فرمايد فان البکاء عليه تحط الذنوب العظام. (اقبال الاعمال ص444- امالي صدوق ص 199)گريه کردن بر امام حسين عليه السلام گناهان بزرگ را از بين مي برد. امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف خطاب به جد بزرگوارشان امام حسين عليه السلام مي فرمايند:مجالس ماتم براي تو در اعلا علّيين (عالم ملکوت) برپا شد. حوريان بهشتي در عزاي تو بر سر و صورت زدند و آسمان و ساکنانش، کوهها و دامنه‌هايش و درياها و ماهيانش و باغهاي بهشتي و نوجوانانش خانه کعبه و مقام ابراهيم، مشعرالحرام حرم خانه خدا (کساني که مُحرم هستند) و اطراف آن همگي در ماتم تو گريستند. (زيارت ناحيه مقدسه ) ابوبصير از امام صادق عليه السلام نقل مي کند حسين ابن علي فرمودند: من کشته اشک چشمم هيچ مومني مرا ياد نکند جز اينکه گريه اش بگيرد. (بحار ج44 ص284 – کامل الزيارات ص215 ) حضرت امام رضاعليه ‌السلام فرمودند: هرکس مصيبت ما را يادکند و براي آنچه با ما کرده اند بگريد در روز قيامت با ما ودرجه ما باشد و هرکس مصيبت ما را ياد ديگران آوردو بگريد و برگرياند چشمش گريان نشود روزي که همه چشمها گريان است وهرکس بنشيند در مجلسي که امر ما در آن احياء مي شود، دلش نمي ميرد روزي که همه دلها مي ميرد. (عيون‌الاخبار الرضا عليه السلام ج2 ص264 ) حضرت امام صادق عليه‌ السلام فرمودند : روزي امام حسين عليه السلام به محضر رسول اکرم صلي عليه وآله شرفياب شد حضرت به اونظر فرمودو او را روي زانوي مبارک خودنشانيد و فرمود همانابه خاطر کشته شدن حسين عليه السلام حرارتي در دلهاي مومنين است که هرگز سردنمي شود سپس فرمود پدرم فداي کشته هر اشکي است.به امام عرض شد: يابن رسول الله کشته هر اشکي يعني چه ؟ فرمود: هيچ مومني متذکراو نمي شودمگر اينکه گريان شود .(مستدرک الوسايل ص218)امام صادق عليه السلام به فضيل فرمود: آيا دور هم جمع مي شويد و ذکر احاديث ما مي کنيد؟ عرض کرد آري فدايت شوم. حضرت فرمودند اين نوع مجالس را دوست دارم پس ( با اين‌گونه مجالس ) امرما را زنده کنيد. خدا رحمت کند کسي را که امر ما را زنده کند . اي فضيل هر کس ما را ياد کند و يا نزد اويادي ازما بشودو به اندازه بال مگسي از ديده اش اشک جاري گردد خداوند همه گناهان او رامي آمرزداگر چه به اندازه کف دريا باشد.

(بحا ر ج105 ص15 )

امام خميني قدس سره نيز مي‏فرمايد: روضه سيّد الشهداء عليه‌السلام براي حفظ مكتب سيّد الشهداء عليه السلام است، حرف سيّد الشهداء عليه السلام حرف روز است، هميشه حرف روز است، اصلاً حرف روز را سيّد الشهداء عليه السلام آورده است و سيّد الشهداء عليه السلام را اين گريه حفظ كرده است، مكتبش را اين مصيبت‏ها و داد و قال‏ها حفظ كرده است.
(صحيفه نور ج 8 ص 69.)

و در جاي ديگر مي‏فرمايد: شايد غرب زده‏ها به ما مي‏گويند كه ملت گريه! وشايد خودي‏ها نمي‏توانند تحمل كنند كه يك قطره اشك مقابل چقدر ثواب است، اين گريه است كه يك ملت را بسيج مي‏كند براي يك مقصد اسلامي، مجلس عزا نه براي اين است كه گريه بكنند براي سيّد الشهداء عليه السلام و اَجر ببرند - البته كه هست - وديگران را از اجر فردي نصيب كند؛ بلكه مهم آن قضيه سياسي است كه ائمه ما در صدر اسلام نقشه‏اش را كشيده‏اند كه تا آخر باشد . امام خميني قدس سره همچنين مي‏فرمايد: ما ملّتِ گريه سياسي هستيم كه با همين اشك، سيل جريان مي‏دهيم و خرد مي‏كنيم سدهايي كه در مقابل اسلام ايستاده است . (صحيفه نور
ج 13 ص 156 )همين گريه است كه كارها را پيش برده است، همين اجتماعات است كه مردم را بيدار مي‏كنند. (صحيفه نور ج 13 ص 157.)همه روضه بخوانند، همه گريه بكنند، از اين هماهنگ‏تر چه؟ شما در كجا سراغ داريد كه يك ملّتي اين طور هماهنگ بشود؟ كِي اينها را هماهنگ كرده؟ اينها را
سيّد‌‌الشهداء عليه السلام هماهنگ كرده است... در كجاي عالم سراغ داريد مردم اين طور هماهنگ باشند... اين هماهنگي را از دست ندهيد .(صحيفه نور ج 10 ص 217.)

چرا امام حسین علیه السلام بر سر نیزه قرآن می خواند؟

معجزه به کار خارق العاده ای گفته می شود که مدعیان نبوت برای اثبات مدعای خود که ارتباط با عالم غیب و خدای عالم هستی بوده می آوردند و دیگران را نیز به مقابله و معارضه و آوردن مثل آن دعوت می کنند و چون کسی مانند آن را نمی تواند بیاورد و عاجز از انجام آن است بدان معجزه می گویند .

قرآن خواندن سر امام حسین علیه السلام

قرآن خواندن سر مقدس امام حسین (علیه السلام) از معجزات روشن آن حضرت به شمار می رود. در آخرین لحظات که سپاه دشمن بر امام حسین یورش بردند توسط سنان ابن انس سر امام از تن ایشان جدا شد و سر حضرت توسط خولی به نزد ابن زیاد در کوفه برده شد.

ادامه نوشته